PORTO (Portekiz)

Bazı yerler vardır, bir gün görebilmeyi yıllarca hayal ederiz. Örneğin filmlerde defalarca karşımıza çıkan Paris, New York, Londra bu tür yerlerdir. Aslına bakılırsa bu saydığımız şehirlerde bile hayallerimiz birkaç kamera açısına takılıdır. Ünlü Eiffel Kulesi'ni bile sadece belli bir açıdan görmeyi, Londra'daki parlamento binasına Thames Nehri'nin karşı kıyısından bakmayı biliriz. Eğer bunu yapmazsak aklımızdaki görüntüleri bulamayız. Ancak bir de başka tür yerler vardır ki, oraların adlarını bilsek bile zihnimizin herhangi bir yerinde tek bir kayıt bile yoktur. Gitmeden önce 'dersimizi' çalışacak zamanımız da olmaz.


Bu şehrin en ilginç yeri neresidir?

Herhangi bir zorunluluktan dolayı oraya ulaştığımızda da otelin resepsiyon memuruna "Bu şehrin en ilginç yeri neresidir?" türünden zarif bir soru yöneltebiliriz. Porto'da kaldığım otelin resepsiyonundaki kadın hemen kontuarın arkasından çıkardığı haritaya eliyle önce otelimizin yerini, ardından da şehrin görülmesi zorunlu olan bölgesini çizmişti. Ben de içimden, "Bakalım güzel bir ışık yakalayabilir miyim?" diye geçirmiştim. Ne de olsa Atlantik kıyısındaydık ve havadaki bulutlar hiç bitmeyecek gibiydi. Gündüz kentin 25-50 km civarındaki fabrikaları ziyaret ediyorduk. Dereli tepeli ve de yemyeşil bir doğa içine serpiştirilmiş ufak tefek işletmelerdi bunlar da ve çevredeki tarlalar, köyler ve ağaçlıklarla bir sanayi tesisi ne kadar uyum gösterebilirse o kadar uyum içindeydiler. Kendi başına bir araştırma ve yazı konusu olacak kadar ilginç gelmişti.Son akşam, günün batımına iki saat kala kendimi haritada işaretlenmiş yerde buldum. Şehrin ortasından akıp Atlantik'e dökülen Rio Douro'nun kıyısındaki eski kente gidiyordum. Bir de ünlü Fransız mühendis Eiffel'in yaptığı köprüyü görecektim. O da eski kentin bir parçasıymış. Yerel temsilcimin arabasından akşamın saat yedisinde indiğimde, daha fazla ilerleyemediğimiz ana cadde daha çok bir belediye otoparkına benziyordu. Onu, aslında yürüyerek çok daha çabuk gidebileceğime güç bela ikna edebilmiştim.

Eiffel'in köprüsü

Porto kenti ızgara planla yapılmış, yani caddelerin sokakları dik açıyla kestiği bir kent değil. Bu açıdan biraz İstanbul'a benziyor demek fazla abartılı olmaz. Ancak gene de kentin daha yeni bölgelerinde yaşadığımız araba, otobüs ve kamyon çağına uygun geniş ve ferah caddeler bulunuyor. Eski kentte ise yollar daha çok motosiklet yoluna dönüşmeye başlamış. Ve de şehir planlamacılığının Orta Çağ'da fazla önemsenen bir sanat olmadığını ispat edercesine, her türlü mantıklı açı ve dönemeç yok olmuştu. Bu arada, şehir planlaması deyince bunun yeni bir konu olduğu kanısına varmanızı rica ederim çünkü Antik Roma'da bütün kentler merkezden gönderilen talimatlarla baştan planlanıp, kuruluyordu.Belleğimde hiçbir görüntü olmadığı için hızla kendimi nehir kıyısına giden dik yollara bırakmıştım. Şanslıydım ve akşam olurken hava bulutlardan iyice sıyrılmış, keskin ve sıcak bir ışık her yanı aydınlatmıştı. Sahile iner inmez Eiffel'in yaptığı 'Ponte de D. Luis I' karşıma çıktı. Ancak tüm görsel hevesim buhar olup uçuverdi çünkü köprünün büyük bir bölümü yenilenme çalışması adı altında sarıp sarmalanmıştı. Gene de aklıma daha iyi bir fikir gelmediği için 19. yüzyıl Geç Demir Çağı mimarisinin bu mümtaz örneğine doğru yürümeye başladım.Eski kent dedikleri alan tarihi dokusu içinde korunan, kelimenin gerçek anlamıyla da 'eskimiş' bir bölgeydi. Daracık sokaklarda ilerlerken evlerin dış duvarlarını kaplayan nefis çinilere yaklaştığımda kendimi açık bir kapının önünde buluverdim. Karşımda mütevazı bir oturma odası, bir köşede küçük bir televizyon ve oturduğu divandan bana bakan yaşlı bir amca duruyordu. (Tahmin edeceğiniz gibi adamcağızın resmini çekemedim). O anda aslında gezdiğim sokakların biz turistler için özel olarak üretilmediğini, gerçek insanların gerçek yaşamlar sürdüğü yerler olduğunu anladım. Bütün dünya dillerinde 'selam' anlamına geldiğini düşündüğüm bir baş hareketi yaparak yaşlı amcadan uzaklaştım. Artık çinilere biraz daha güvenli mesafeden bakmaya başlamıştım.

Vino Verde ve Porto şarabı

Tek tek bakıldığında çirkin olan bu küçük apartmanların oluşturduğu renklilik ve mimari birlik göze hoş geliyordu. Hemen yakınımdaki bir başka ilginç şey de şarap fıçıları taşıyan nehirdeki tarihi teknelerdi. Artık sadece ortama belli bir hava vermeye yarıyorlar, bir de belli saatlerde turistleri gezdiriyorlardı. Rio Duoro'nun karşı kıyısına geçebilmek için hızlı bir tempo ile Eiffel'in Köprüsü'ne girdim. Bu sayfalarda gördüğünüz bütün resimleri yaklaşık bir saat 15 dakika içinde çektim çünkü güneş Atlantik ile aramda kalan son tepenin üzerinde bir parmak boyu kadar yüksekteydi. Öbür tarafa devrildiğinde gene aydınlık olacak ama çevrenin ışıltısı yok olacaktı. Köprünün demir putrelleri arasında koştururken, daha fazla zaman olsa neler yapabileceğimin hayalini kurmakla 'buna da şükürcülük' arasında gidip geliyordum. Geri döndüğümde Cais da Ribeira rıhtım caddesinde, Praça da Ribeira meydanının yanındaki sokak café'lerinden birine oturdum. Akşam beni yemeğe götürecek olan temsilcimin gelmesine daha 30 uzun dakika vardı. Küçük bir sandviç ve yöreye özgü Vino Verde (koruktan yapılan yeşil şarap) ısmarladım. Porto kenti şarabıyla bilinir. Ancak bu bizim bildiğimiz şaraplardan iki misli fazla alkol içeren, kuvvetli ve tatlı bir içki. Sağlam bir yemeğin üzerine gider ama aç karnına hiç canım çekmemişti. Ayrıca ısmarladığım beyaz şarap Porto'dan çok daha ucuzdu.

Henüz turist sezonu başlamamıştı ama havaların yeterince ısındığı tüm Avrupa kent merkezlerinin keyifli ve huzurlu ortamı içinde çevremdeki tüm ayrıntıları hissetmeye çalıştım. Aslına bakılırsa içmekte olduğum şarap da bu konuda yardımcı oluyordu. Paulo tam zamanında geldi ve birlikte sahili takip eden yoldan ilerleyip, nehrin Atlantik'e açılan ağzına gelirken nehrin üzerindeki son köprü olan Ponte da Arrabida'nın da altından geçtik. Dostum nedense bu zarif köprüden fazlasıyla gurur duyuyordu. Beton köprüler arasında en büyük bacak açıklığına sahip köprü olduğunu iftiharla belirtti. Bu arada güneş benim için tekrar doğmuş ve karşı kıyısı ta Amerika'da olan suyun üzerine yeni değmişti. Gitmeyi hiç düşünmediğim Porto kendi hiç düşünmediğim kadar güzel çıkmıştı.

Porto rehberi

İklim

Portekiz'in ılıman bir iklimi var. Ülke genellikle nisandan ekim ayına kadar sıcak. Kuzeyde bu sıcaklık daha az hissedilirken, güneydeki Algarve bölgesinde yaz ortası çok yüksek sıcaklıklar gözlenebiliyor. Genelde dağlarda kar yağışına rastlanıyor.

Vize

Türk vatandaşlarından vize isteniyor, shengen geçerli. İstanbul Konsolosluk Tel: 0212-251 91 18 ve Ankara Büyükelçilik Tel: 0312-446 18 90. Bilgi için www.thegate.com.tr www.gatetoturkey.com TelefonÜlke kodu: 351, Porto kodu: 22.

Nasıl gidilir

Porto'ya Türkiye'den direkt uçuş yok. Paris, Milano ya da Frankfurt aktarmalı gitmek gerekiyor. Bunların içinde en uygunu Frankfurt aktarmalı olanı. Oradan Tap ile Porto'ya uçulabilir. THY danışma hattı Tel: 4440849. Lufthansa Tel: 0212-315 3434.

Nerede kalınır

Ipanema Park Hotel Porto: Hotel kentin iki gözde semti olan Boavista ve Foz arasında yer alıyor. Ana yol ve şehir merkezine de birkaç dakika uzaklıkta. Otelin 281 lüks odası bulunuyor. Rua de Serralves, 124. Tel: +351- 225 322 100. www.ipanemaparkhotel.pt Mercure Batalha Porto ****: Bu otel Porto'nun en iyi noktalarından birinde ve tarihi kent merkezinde bulunuyor. Porto'nun tren istasyonuna Batalha Meydanı'na birkaç dakika uzaklıkta. Praca Da Batalha 116. Tel: +351-222 043 300. www.mercure.com Quality Inn Hotel Porto: Bu kaliteli otel Porto'nun merkezinde, Ulusal S. Joao Tiyatrosu'nun ve Coliseum'un yakınında bulunuyor. Dünyaca ünlü şarap mahzenlerine 10 dakika ve S. Bento tren istasyonuna 5 dakika uzaklıkta. Praca da Batalha, 127. Tel: +351-223 392 300. www.choicehotelseurope.com

Nerede ne yenir

Escondidinho: Tahta ve taş karışımı dekorasyonuyla 'taverna' olan Escondidinho, geleneksel Portekiz lezzetleri sunuyor. Sipesiyaliteleri her gün değişiyor. Envai çeşit taptaze deniz ürünlerini her gün bulabilirsiniz. İşadamları ve kadınlarının tercih ettiği bir lokanta. Rua Passos Manuel, 144. Tel: 22-200-10-79 Praia do Ourigo: Burası ahtapot, kalamar gibi deniz ürünleriyle ünlenmiş çok güzel bir lokanta. Mönüde geleneksel Porto yemekleri ve dünya mutfağından da örnekler bulunuyor. Atlantik manzarasına karşı güzel bir yemek için ideal. Rezervasyon gerekli. Esplanada do Castelo, Porto 4150 Tel: 22-618-95-93. Telégrapho: Burası borsanın yakınlarında bir lokanta. Dolayısıyla son derece formel bir yer. Mönüsü uluslararası mutfak sunuyor ama daha çok et ve deniz ürünleri ağırlıklı. Servis muhteşem ve rezervasyon gerekli. Rua Ferrerira Borges Palácio da Bolsa. Tel: 22-332-20-19

Perge ( Antalya )

Çağlar boyu Anadolu kadını tanrıça, yargıç, savaşçı gibi değişik rollerde görülür. Ana tanrıçalar, Asur Ticaret Kolonilerinden Kültepe'deki (İ.Ö. 2000) ticaret yargıçları, Priene yargıçları, Amazonlar, Büyük İskender'in emriyle Miletos'un fethinden sonra savaşçıların evlendiği eğitimli askerler... Hepsi kadındır. Lydialı kadınlar kocalarını kendileri seçerdi. Miletos'un efsanevi kurucusu Neleus, şehrin kadınlarını yeni gelenlerle evlenmeye zorladığında kadınlar, kocalarıyla aynı masaya oturmama ve onlara adlarıyla hitap etmeme kararı aldı. Ya da Xsanthoslu kadınlar Perslere teslim olmamak için (İ.Ö. 545) kendilerini öldürdü. Anadolu kadınının rolleri böyle uzar gider.Bunlardan biri de Plancia Magna. Perge'de gücünün doruğuna ulaşıp, hem kendi adını hem de belirlediği isimleri Perge adıyla birlikte ölümsüz kılmış. Perge şehrinin kurucu ve daha sonra da senatörlerinden birinin kızı olan Plancia Magna İ.S. 2. yy'da yaşamış ve yüksek mevkilerde görev yapmış zengin bir kadın. Şehrin en önemli tanrıçası Artemis'in rahibelerinden olan annesi ise ona dini açıdan güç veriyor. Görev ve sıfatları arasında sulh hakimliği, okul müdürlüğü, Ana Tanrıça Kybele, Artemis ve İmparatorluk Kültü Rahibelikleri ve şehrin hamiliğini saymak mümkün.

Anıtsal Kapı

En önemli ve kalıcı yapıtı ise şehrin girişindeki iki kulenin hemen arkasında, kendi adına yaptırdığı ve hem tanrı hem de şehrin kurucularının heykellerinin yer aldığı at nalı biçimindeki Avlu ile Anıtsal Kapı. Plancia Magna'nın, İ.S. 120'li yıllarda böylesine görkemli bir yapıya zaman ve para harcamasının nedeni ne olabilirdi diye araştırdığımızda tamamıyla gönüllü olarak olmasa da toplum adına yararlı işler yapma geleneği, zenginlik, gösteriş ve ihtişam merakı ve komşu şehirlerle girişilen rekabet gibi nedenler buluyoruz. Yunan kültürüne hayranlığıyla tanınan Roma İmparatoru Hadrianus, Atina'da 'Panhelleneia' şenliklerini bu yıllarda başlatır. Şenliklere katılma ayrıcalığı ise yalnızca Yunan soyundan geldiğini kanıtlayabilen kentlere veriliyordu. Bu yüzden birçok Anadolu kenti uydurma mitolojik öykülerle Yunan kökeninden geldiklerini kanıtlama yarışı içine girmiş. Bu çabalar Plancia Magna'nın bütün bunları neden yaptığını da açıklıyor.Plancia Magna'nın tanrılar ve kahramanlar salonu niteliğindeki oval avlusunun iki tarafındaki duvarlarda, tanrı ve kurucuların heykelleri için ayrı ayrı 14'er tane niş var. Kurucular da kendi içlerinde 7 mitolojik, 7 de çağdaş olmak üzere ikiye ayrılıyor. Yedi çağdaş kurucunun hepsinin Plancia Magna'nın kendi ailesine ait olduğu düşünülüyor. Ancak en önemli nokta, heykellerdeki kadın sayısının erkeklerden fazla oluşu. Döneme bakıldığında Plancia Magna gibi daha birçok kadının hem üst düzey yönetimlerde yer aldığı hem de velinimet görevleri üstlendiği görülüyor. Kral soyundan gelen kadınların yerel kadınlar tarafından örnek alındığı da ayrı bir gerçek. Böylece Plancia Magna, Perge'nin bir şehir olarak adını, kültürünü, saygın kimliğini yerleştiren ve pekiştiren önemli kişiliklerden biri olarak çıkıyor karşımıza. Şehrin diğer önemli ismi de büyük Geometri üstadı Apollonius (İ.Ö. 3.yy-2.yy). Özellikle 'Konikler' adlı kitabı matematiğin gelişimi üzerinde çok etkili olmuş. Elips, hiperbol ve parabol terimlerini ilk kez kullanan Apollonios ayrıca, geometrik modelleri gezegen sistemine uyarlayan eskiçağ matematik astronomisinin kurucularından.

Perge Ören Yeri

Perge ören yerinde ziyaretçileri tiyatro ile stadion karşılar. Perge Tiyatrosu Anadolu'nun en süslü tiyatrolarından biri. Tiyatronun sahne binasının dış yüzünde 12 m yüksekliğinde, beş nişli bir anıtsal çeşme yer alır. 12 bin izleyici kapasitesiyle Anadolu'nun en iyi korunmuş stadionlardan biri yine Perge'de. Diğerleri Aphrodisias ve Laodikeia'dadır.Kentin asıl girişi tiyatro ve stadiondan sonra geliyor. Önce İS 4.yy'da inşa edilmiş Roma Kapısı, ardından İÖ 3. yy'dan kalma iki yuvarlak kuleden oluşan Helenistik Kent Kapısı var. Bunların arasındaki geniş alanda Roma dönemi hamamları ile anıtsal çeşmeler bulunuyor.20 metre genişliğindeki Sütunlu Cadde, iki yanında üzeri kapalı bir revak ve gerisindeki dükkânlardan oluşuyor. Perge'de sıra dışı olan şey, caddenin ortasında uzanan su kanalı. Kanal ne içme suyu taşımayı ne de su boşaltmayı amaçlamış; sıcak yaz günlerinde insanları serinletmek, rahatlatıcı sesiyle dinlendirmek ve suyun üstünde güneş ışığını yansıtmak için yapılmış. Sütunlu Cadde Helenistik Kapıdan Anıtsal Çeşme'ye dek uzanıyor ve diğer ana caddelerle kesişiyor. Perge'nin Agora'sı sıralı sütun ve dükkanlarla çevrili küçük, kare bir alan. Agoranın ortasında tüccarların tanrısı Hermes'e ya da şans tanrıçası Tyche'ye adanmış yuvarlak bir yapı var. Burada hâlâ dükkanlara ait izler bulunur. Agoranın kuzeydoğu ucundaki çengel ve bıçaklı kasap levhası buna örnektir.

Nasıl gidilir

THY'nin Antalya'ya İstanbul'dan her gün 5, Ankara'dan da 3 seferi var. Perge'ye ulaşmak için Meydan Postahanesi'nin karşısından Aksu minibüslerine binmeniz gerekli. Aksu'da inip taksi tutarak ya da bu kısa mesafeyi (1.5 km) yürüyerek Perge'ye ulaşabilirsiniz. Antalya'daki pek çok araba kiralama şirketinden araba da kiralayabilirsiniz.

Nerede kalınır

Antalya'nın merkezinde: Dedeman Otel Tel: 0242-321 79 10. Talya Otel Tel: 0242-248 68 00. Sheraton Voyager Tel: 0242-238 55 55. Kale İçi'nde: Adalya Otel Tel: 0242-243 27 56. Aspen Otel Tel: 0242-247 05 60. Marina Otel Tel: 0242-247 54 90. Doğan Pansiyon Tel: 0242 241 84 42. Türk Riviera'sı olarak adlandıralan Belek'te de konaklayabilirsiniz. Hotel Sillyum 2000: İleribaşı Mevkii, Belek. Tel: 0242-715 21 00.

THE CIRAGAN PALACE

The best sites along the Bosphorus and the Golden Horn had been reserved for the palaces and mansions of the sultans or important personalities. Most of these, however, have disappeared in time. One of these, the large Crragan Palace, burned down in 1910.

The palace, replacing an earlier wooden palace, had been built in 1871 for Sultan Abdula'ziz by court architect Serkis Balyan. The construction took four years and cost four million gold pieces.

The ceilings and the interior partitions were made of wood, the walls were covered by marble. The columns were superior examples of stonemasonry. The palace was lavishly decorated with rare carpets, gilded pieces and furniture inlaid with mother-of-pearl.

Like other palaces on the shores of the Bosphorus, the Ciragan had been the venue of various important meetings. Its facades were decorated with colored marbles, it had monumental gates, and it was connected to the Yildiz Palace on the slopes behind it with a bridge.

On the landside it was surrounded by high walls. After remaining in ruins for many years, the palace has been renovated and turned into a 5-star seashore hotel with several new additions.

THE YILDIZ PALACE

This is a complex of pavilions and gardens scattered over a large area of hills and valleys overlooking the Bosphorus and surrounded by high walls. This second largest palace in Istanbul is now separated into various sections, each serving a different purpose. The 500,000 sq. m grove had always been reserved for the court, and the first mansion built here in the early 19th century was quickly followed by others. When Sultan Abdulhamid II, who was an overly suspicious person, decided that this palace offered better security, the complex soon developed into its present form.

During his thirty-three year reign, the sultan used this well-protected palace resembling a city within a city as his official quarters and harem. The different courtyards containing pavilions, pools, greenhouses, aviaries, workshops and servants' quarters were separated from each other by passageways and gates. There are two small and charming mosques situated outside the two main entrances.

The buildings that were allocated to the higher military academy have been vacated now. The facilities to the north are still used for military purposes, but the other sections have been assigned to the use of the Yildiz Technical University, the municipality, the Department of National Palaces, and the Institute for Research in the History of Islamic Arts and Cultures.

The large part of the palace gardens, some old pavilions and the famous porcelain workshops are open to the public in what is now called the Yildiz Park. The park is connected to the Ciragan Palace on the seashore with a bridge. The best-known building in the complex, the Sale (chalet) Pavilion, is reached through the park. The pavilion is an important museum with its well-kept gardens, its exterior architecture resembling Alpine hunting lodges, its rich decorations, valuable furniture, carpets, and large ceramic stoves.

The main entrance of the Yildiz Palace is up the hill from Besikta§. The Muayede Pavilion to the left of the entrance is now being renovated as a new museum. Also on the left side are the single-storied Qt Pavilion, where the guests of the sultan were accommodated, and the entrance to the harem. On the opposite side stood the offices of the military officers in charge, the Yaveran chambers. The greenhouse and the theater in the harem section are attractive examples of their kind.

The staff dining room to the right of the entrance was later used to exhibit weapons collections. Today exhibitions and concerts take place here.

The Yildiz Palace Museum and the Municipal Museum of Istanbul are also in this complex. The Palace museum was founded in 1994 and it occupies the former carpentry workshops. Carved and painted wooden artifacts, thrones, porcelain produced in the palace workshops, and other objects from the palace are exhibited here, while in the Municipal Museum next to it glass and porcelain wares, silverware, paintings depicting Istanbul and a rare 16th century oil lamp are on display.

Chasing the wind at Dubrovnik Riviera

Home to 1200 islands, the Dalmatian Coast is a sailor's paradise. In August, we set sail from Marmaris to the Adriatic Sea.

Mali Ston, wine and cheese
Our first stop in Croatia was Mali Ston, about 60km from Dubrovnik. The waters of Mali Ston are very clean and ideal for oyster farming. The next day, we set sail for Cavtat. After the Great Wall of China, Cavtat has the world's second longest defensive walls. The region is famous for its sea salt and cottage wine industry. Our first stop on the Adriatic was the ACI Marina in Dubrovnik. Here, we stocked up on supplies for our journey. By a strange coincidence, we ran into an old friend of one of our shipmates. Based on his knowledge of the area, we decided to change our Adriatic course.

Maria's island

In the morning, we set sail at full speed. At about 15.00, we caught sight of the small island of Lopud. Back when Dubrovnik was an independent city-state, the aristocrats had their summer homes on Lopud. Lopud is one of the few islands to have a beach and is covered in trees. No motor vehicles are allowed on the island. We stopped here for a meal and were served by a cheerful waitress named Maria. For the rest of the trip, we renamed Lopud "Maria's Island" in her honour. We spent that and every subsequent evening sipping Lopud wine on deck. The next morning, we woke to discover that we had the bay to ourselves. We set sail for our next stop, Mljet. Two boisterous dolphins joined us for a part of the journey.

Turkish folk songs

The island of Mljet is a protected national park that has two saltwater lakes but no fresh water. The next day, we enjoyed a day of sailing before anchoring in Vera Luka Bay on the island of Korcula. Korcula boasts the cleanest waters of the coast. We all fell in love with the nearby island of Sipan. After two whole days on deck, we headed to the shore for dinner. The restaurants on both islands proved to be full, but we luckily discovered a tiny bakery that sold a local version of borek. It was run by an Albanian man in his seventies. Hearing us speak Turkish, he started to sing a half-remembered Turkish folk song. The next morning, we woke at dawn and went for a walk. The road was lined with fruit trees and we helped ourselves to grapes, peaches, apricots and figs on our way. The figs were particularly delicious. In the afternoon, we went for a swim to escape the baking heat. Sadly, the seabed was littered with old car tyres and empty bottles. Nevertheless, we were loath to leave Korcula. However, the time had come to return to Dubrovnik. Once there, we spent out last night on the ship and drank a toast to the beauties of the Dalmatian Coast.

Dubrovnik Riviera Guide

DUBROVNIK

Although it saw a lot of damage during the war, Dubrovnik is still an enchanting town surrounded by mountains, forests and the sea. There are four districts: Gruz, Babin Kuk, Lapad and the Old Town. The shores of Babin Kuk, Lapad, Boninovo, Pile and Ploce are lined with luxury hotels. Watch the sunset from the old fortress, go shopping in Placa-Stradun and wander through the torch-lit streets by night. The hotels fill up during the Summer Festival (July 10-August 25). Ferries to all islands leave from the Dubrovnik Gruz pier at least 3 times a day. Hotel Gruz: Gruz, Tel: +385 20 418-977. Hotel Grand Villa Argentina: Ploce, Tel: +385 20 440-555. www.hoteli-argentina.hr Hotel Excelsior: Ploce, Tel: +385 20 414-222, +385 20 353-353 www.hotel-excelsior.hr Dubrovnik President: Babin Kuk, Tel: +385 20 441-100. www.babinkuk.com Hotel Kompas: Babin Kuk,Tel: +385 20 352-000. www.hotel-kompas.hr. Orhan: Old Town, Od Tabakarije 1. Tel: +385 20 414- 183. Most restaurants serve Mediterranean fare. Try the "Black Risotto", "Lobster Salad", and "Dubrovnik Rozata" (crème caramel) and "Cevap Cici", a kind of meatball. Restaurant Konavoka: Vl. Stijepo-Miso Zvrko, Setaliste Kralja Zvonimira 38, Lapad. Tel: 20 435 105. Restaurant Wanda: Prijeko Street 8, 20 000, Old Town. Tel: 20 321 010. Restaurant Arka: Gunduliãeva poljana, Old Town. Restaurant/Cafe Levanat: Nika i Meda Pucica 15, Lapad, Dubrovnik.

ACI MARINA

42º 40,3´N / 018º 07,6´E. 5km from Dubrovnik city centre, at the mouth of the Ombla (Arion) river, spanned by a beautiful bridge. Tel.:+385 20 455-020. VHF Kanal 17. http://www.aci-club.hr/

MALI STON

An old fishing town north of Dubrovnik. Lots of oyster farms. Hotel Ostrea: A luxury boutique hotel run by the illustrious Kralj family. Excellent breakfast-particularly the cold cuts and breads. Mali Ston, 20230, Ston Tel:+385 20 754-555. www.ostrea.hr Kapetanova Kuca: Also owned by the Kralj family. The "Captain's House" next door is said to be the best seafood restaurant on the Adriatic. Everything is fresh and the oysters and delicious. Reservations are essential. The local Peljesac, Plavac and Dingac red wines are very good. Local Pag Island goat's cheese is sold at ACI Marina or at the shopping centre. A wheel costs around 480 Kuna.

LOKRUM ISLAND

A small island and national park surrounded by high cliffs and covered in forests. There are day trips from Dubrovnik. Great swimming. There are plenty of piers and showers. The island has two small lagoons and a restaurant. Smoking is forbidden. One nudist beach. You are not allowed to stay overnight.

ELAFITI ISLAND CHAIN

Sipan: There are enchanting bays around Sipanski Luka. The Albanian bakery is to the left of the pier. Make sure to try the tripe and potatoes at the restaurant-bar behind the ice cream stand to its left. Hotel Sipan: 20223 Sipanjiska Luka. Tel: +385 20 758-000. www.sipanhotel.com Lopud: This gorgeous island is the smallest island between Sipan and Kolocep. Maria's restaurant is on the corner before the Lafodia Hotel. Try the fried fish and sautéed mussels. The Sunj monastery lies at the end of the 1km long Sunj shore. Have breakfast at a cafe on the shore. Grand Hotel: +385 20 87 014. Hotel Lafodia: +385 20 759 012 Kolocep: There are two settlements on the island: Gornje Celo and Donje Celo. Famous for its 15th century summer palaces. Its rocky shores are covered in coral reefs. Its waters reflect every possible shade of blue. The shore is lined with hotels and restaurants, some large, some small. Excellent pomegranates and figs. The restaurants serve homemade lemonade. Boasting a pool and a great view, the Hotel Villas Kolocep is the best in town. A 500m long nudist FKK Beach is located beyond the Ruza restaurant in the marina. Hotel Villas Kolocep: Tel: + 385 20 757 025. Hotel Kolocep: Tel: +385 20 757 025/ 757 027

MLJET ISLAND
Enjoy a game of billiards and a cup of coffee at the Hotel Odisej in the centre of Pomena. The hotel's beach is a great place to swim, especially at sunset. The restaurants at the far left end of the marina serve excellent fish. At ticket to enter the Malo Jezerro (lagoon) and Veliko Jezerro National Park will only set you back about 40 Kuna. Make sure to take a canoe or motorboat to the small island in the middle of the lagoons to visit the Church of Santa Maria. This beautiful island also has a restaurant and a cafe. Smoking is forbidden in the national park. If you decide to go swimming in the lagoons, beware that the fish have a tendency to bite! There is a FKK nudist beach on the Malo Jezerro lagoon. Hotel Odisej: 20226 Pomena, Otok Mljet. Tel: + 385 20 744 022. Fax: + 385 20 744 042.

The grave of a genius

Figueres is a fascinating Spanish town 1.5 hours from Barcelona by train. In the town centre stands the old theatre which survived the Spanish Civil War but burned down in 1939. Later, it was bought and redesigned by Salvador Dali who had held his first exhibition here when he was only 14 years old. In 1960, he decided to open it as a museum, despite opposition from the locals. Supported by the mayor Guardiola, it opened in 1974.

Walking across the grave of a genius

The main hall of the museum has a glass globe for a ceiling. The right hand wall is covered in a 420x317cm digitised picture of Abraham Lincoln. On closer inspection, the picture reveals a hidden nude figure looking out to sea. This is Gala-Dali's muse, guardian angel, lover and wife after 1958. In the centre of the red brick floor of the main hall lays a white marble slab. Many visitors to the museum nonchalantly walk across it. Few of them know that this is Dali's grave. Dali enjoyed shocking people when alive; in death, he seems to be having the last laugh with his incongruous grave.

Lip couches and a "Rainy Cadillac"

Upstairs is the Mae West Room. It has red walls, a red couch, two black&white photographs and a yellow triumphal arch. In the far right stands a staircase. At the top hangs a huge lens. Through it, you suddenly see the face of Mae West, the 30s film star. The arch is her hair, the couch her lips, the furniture her nose?From the ceiling, a complete bathroom with a bathtub, chair, chest of drawers and a book hangs upside down. In the centre of the interior courtyard stands a black 1940s Cadillac with a statue of a driver and passenger inside. Behind it is a column made of truck tires. If you insert 10 pesetas into a slot beside the car, you'll have the shock of your life. Let's just say that the name of the work is "Rainy Cadillac".

The pickings of the Bread Basket

Downstairs is a low-lit room lined with black curtains filled with the jewellery Dali designed for Gala. Behind a wall decorated with a cross and the words 'Salvador Dali Domeneci, Pubol Markisi, 1904-1989' lies the grave of Dali: a lifelong imperialist who never wore a watch yet was never late, who didn't believe in god but loved all people and who courted scandal. The museum also houses the painting that brought Dali fame at a young age: "The Bread Basket". Thanks to this work, Dali opened his first private exhibition in 1929 in Paris. He was invited to join the Surrealists until he was kicked out after a fight with its leader, Breton. Every work in this uniquely personal museum/mausoleum brings the visitor closer to appreciating the unique personality who created it.

Figueres Guide

Climate

The climate is typically Mediterranean. The weather is mild and bright throughout the year, and hot in the summer.

Visa

Spain requires a visa for Turkish citizens. Consulate in Istanbul Tel: 0212-270 74 10. Embassy in Ankara Tel: 0312-440 21 69.

Telephone codes

Spain 34. Figueres 972.

How to get there

The easiest way is to fly to Barcelona and then take a train. Trains leave from Barcelona for Figueres every hour. The 135km road takes about 2 hours. A return flight on THY leaving on Thursday (Saturday night compulsory) for 8-days costs 386 USD. A trip during the week covering at least three days costs 425 USD. Flights on Thursdays and Sundays at 09.45. THY: 4440849. Iberia flies daily to Barcelona at 15. 40. 386 USD return.

Where to stay

The nearest 5-star hotel is the Hotel Golf Peralade 10 minutes from the city . Tel: +34 972 538 830. www.gılfperalade.com. Some 3 star hotels in Figueres: Hotel Bon Retorn:*** Tel: +34 972 504 623 www.bonretorn.com Hotel Empordo:*** 3-star hotel famous for Catalan cooking. Tel: +34 972 500562. www.hotelempordo.com Hotel Pirineos: *** Tel. +34 972 50 03 12 - 972 50 03 16 www.hotelpirineospelegri.com

Where to eat

Figueres has its own special cuisine separate from Catalan or Spanish cooking. The produce comes from the local mountains, sea and nature. Fish is cooked in the simplest and most traditional way. Red sea bream, sargo and red mullet is grilled, baked or cooked in sauce, retaining its natural flavour. Meat ragout made with fruit, vegetables or mushrooms is also delicious. Try the local cuisine at the Bon Retorn or Empardo hotels. Antaviana: Catalan fare. Av. Pirineus, 2. Tel: 504 968. If you want to try tapas, head to Mary Fran. Pani 14. Tel: 511 444. www.figueres.net is a good source for hotels and restaurants.

What to drink

Although the region has long produced wines, wine bars and wine cellars have only appeared in recent years. These are ideal places to try the local wines.

MİDYAT

Cami ve kiliselerin defalarca aynı karelere sığdığı Midyat, farklı kültürlerin bir arada nasıl yaşayabileceklerine dair harika bir örnektir. Kentte geçmişi asırlar öncesine dayanan taş işçiliği ile ortaya konmuş taş yapılara da sıkça rastlanır. Taş evler ve pazar yerleri, taş işçiliği ile ortaya çıkarılabilecek eserlerin ne kadar güzel olabileceklerine dair yaşayan örneklerdir. Hristiyan kültürü için önem taşıyan pek çok manastır ve kilise, günümüzde hala faaldirler. Geçmişe güzel bir yolculuk yapmak ve tarihi yaşamak için Midyat harika bir seçenektir.


Midyat tatil cennetinde ilginizi çekebilecek başlıca eserler ya da bölgeler şunlardır: Cevat Paşa Camii, Ulu Camii, H. Abdurrahman Camii, Deyr-Ül Umur Manastırı, Mor Smuni Kilisesi, Mor Barsavmo Kilisesi, Mor Aksanoya Kilisesi, Mor Sarbel Kilisesi, Protestan Kilisesi, Meryem Ana Kilisesi, Mor Abraham Kilisesi, Hah Katedrali, Hah Harabeler-i.

Gümüş işçiliği (telkari) ile ünlü bu belde, Süryani kültüründen pek çok iz taşımaktadır..

Anatolian goddesses (Anadolu tanrıçaları )

The Istanbul Archaeological Museum is home to an 8,000-year-old 15cm statue of a goddess. Seated on a throne, she is a robust, large-breasted, fleshy figure. While researching my doctoral thesis on "Anatolian Goddesses", I had the opportunity to hold many such figures in my hands.



Neolithic Stone Age women

The statute in the Istanbul Archaeological Museum was made by Neolithic artists. These people had only recently left their caves to set up small villages. They were moving from hunting and gathering to farming. The Neolithic people equated abundant harvests with female fertility. A cult of fertility developed and statues of goddesses with large breasts, large stomachs and wide thighs were carved to represent sex and fertility.

Cilalı Taş Devri'nin kadınları
İstanbul Arkeoloji Müzesi'ndeki heykelcik, bilimsel olarak Neolitik Çağ olarak adlandırılan Cilalı Taş devrinin sanatçıları tarafından yapılmıştı. O dönemin insanları henüz mağara yaşantısından yeni çıkmış, küçük köyler kurmuş ve avcılık ile besin toplayıcılığı yerine, kendisini besleyecek sulu üretime geçmişti. Neolitik çağ toplumu üretim ve bereket kavramını, kadının doğurganlığında özdeşleştirmişti. Çünkü kadın, tıpkı topraktaki gelişmeler gibi, doğuruyor ve kendi soyunu yaratıyordu. Toprak da, sürekli yeni bitkiler, sebzeler, meyvelerle kendini yeniliyordu!. Böylece, bereket kültü ile ilgili bir inanç kavramı ortaya çıktı. Bereketi sağlayan kadına tapınma ihtiyacı gelişti. Ve heykellerini yaptılar. İri göğüsleri, büyük karınları, geniş kalçaları ile seks ve doğurganlık sembolü kadınları betimlediler bol bol.




Nameless mother goddesses

Many of the Neolithic statues found in Anatolian archaeological digs seem to be holding their milk-swollen breasts. Some look pregnant. Some breast-feed children. Statues depicting scenes of copulation were first found in Catal Hoyuk. Research has shown that the Neolithic people understood the origins of life and believed in the sanctity of family life. As women had the power to give birth, they were considered sacred. Statues of goddesses depicted with a lion or leopard symbolise her role as authoritarian protector. This matriarchal faith continued for thousands of years in Anatolia. After the discovery of bronze in the 4000 BC, cities were formed. With cities came politics and war, and the age of male aggression. Men's role in society became more dominant, but women remained the symbol of fertility and abundance. Early Bronze Age goddesses were also naked, but their hair was tied up, they had small, high breasts, small stomachs, narrow waists, wide thighs and large reproductive organs. Written language was introduced to Anatolia in 2000 BC. Records show that these mother goddesses were equated with the sun. The Hittites created a hierarchy of goddesses lead by one goddess. During the Late Hittite State, she was known as Kubaba. Kubaba was renamed Kybele by the Frigians.

İsimsiz ana tanrıçalar
Anadolu'da yapılan arkeolojik kazılarda ele geçen bu döneme ait tanrıçaları görme şansını da yakalamıştım. Heykelciklerin pek çoğunda, elleri ile sanki süt dolu göğüslerini tutuyorlardı. Bir kısmı da hamile kadınları çağrıştırıyordu. Birkaç tanesi çocuğunu emzirmekteydi. Tarihin ilk seks sahnelerini içeren betimlemeler de bu devire ait merkezlerden Çatal Höyük'te ele geçmişti.
Bütün bulgulara göre; Neolitik-Cilalı Taş insanı, yaratılış olgusunun kadın ile erkek birleşmesi sonucunda doğum ve aile bağlantısını keşfetmişti. Onlar erkek-kadın ve çocuktan oluşan ailenin tanrısallığına inandıklarından bu eserleri yaratmışlardı. Yaşamın sürekliliğini, doğurduğu bebeğini göğüslerindeki süt ile besleyip yaşama katan kadın sağlıyordu. Bu durum erkeğe karşı olağanüstü bir güçtü, bu nedenle tanrılaştırılmayı hak etmişti. Tanrıça, yaşam ve ölüm üzerinde egemendi ve tüm yaratıkların korucusuydu. Yanında aslan ya da leoparlarla birlikte görüldüğü heykelcikler koruyucu durumdaki otoriter tanrıçayı betimlemekteydi. Bu inanç Anadolu topraklarında binlerce yıl sürdü. Tuncun keşfedildiği M.Ö. 4. bin yılın sonlarında köyler yerine büyük kentlerin kurulması ve siyasal örgütlenmenin başlamasıyla erkeğin savaşçı gücü ortaya çıktı. Toplumdaki yeri kuvvetlendi. Ancak kadın, ana tanrıça olarak bereketin simgesi olmaya devam etti.
Ana tanrıçalar, Eski Tunç Çağı'nda daha zarif imal edildiler. Yine çıplaklıkları örtülmedi, saçları topuzlu ya da poloslu, dik ve küçük göğüslü, hafif göbekli, ince belli, geniş kalçalı ve iri kadınlık organlarıyla pek çok Eski Tunç Çağı yerleşmesinde ele geçtiler. Bu dönemlerin tanrıçaları isimsiz ana tanrıçalardı. M.Ö. 2. bin'de yazının Anadolu'ya girmesiyle yazılı belgelerde Ana tanrıçanın güneşle özdeşleştirildiği fark edildi. Bu dönemde Anadolu'ya hâkim olan Hititler, tanrıçalarını çoğalttı ve bir baş tanrıça ile onun alt kademesindekileri yarattılar. Baş tanrıçaları Hepat adını aldı. Hititlerin yıkılmasından sonra kurulan Geç Hitit Devleti'nin tanrıçası ise Kubaba olarak ana tanrıçalığını sürdürdü. Kubaba, Friglerde Kybele adını aldı. Doğurganlığı, doğaya hakimiyeti, bereketi temsil özelliği aynen sürüyordu.


Artemis the Shrew

Around 500BC, Ancient Greek culture dominated Anatolia and the goddess became known as Artemis. The famous many-breasted statue of Artemis of Ephesus symbolises her fertility. However, Artemis was better known as a protector. Her bow and arrow represented her power over nature. As the beautiful virgin huntress, Artemis was also the image of unattainable perfection. One story goes that she killed a young man who saw her naked while she was bathing. She pitied him and turned him into a stag and kept him with her. A marble carving depicting this myth is on display at the Louvre. A few rooms away stands a statue of Aphrodite, another Mediterranean goddess.

Hırçın Artemis
M.Ö.1. binin ortalarında Anadolu'da antik Yunan kültürü hâkim olmaya başladığında ise bu görevi Artemis üstlendi. Efes'in meşhur yumurta şekilli bol göğüslü Artemis'i, bereketi böyle sembolize etti. Aslında bekaretine düşkün bir tanrıça olan Artemis kadınlıktan öte koruyuculuğuyla öne çıkmıştı. Elinde tuttuğu yay ve oku ile vahşi doğaya hâkimiyetini göstermekteydi. Bakire tanrıça, güzelliğiyle herkesi büyülemesine rağmen, kimseyle beraber olmayarak erişilmezliğini kanıtlıyordu. Bir keresinde kendisine âşık olan ve onu yıkanırken gizlice seyreden zavallı bir genci okuyla öldürmüş ve sonradan kendisine acıdığından onu geyiğe çevirerek yanından ayırmamıştı. Louvre Müzesi'nde bu mitolojik öyküyü anlatan en güzel eserlerden birinin önünde duruyordum. Ne kadar ustalıkla mermeri işlemişti bu dönemin sanatçısı. Birkaç salon sonrasında ise bir Akdeniz tanrıçası Aphrodite'i gördüm.




The beautiful Aphrodite

Unlike the proud virgin Artemis, Aphrodite was the goddess of love and beauty, femininity and fertility. Her face may be lowered bashfully, but Aphrodite is famous for being an outrageous flirt. Aphrodite was born from a oyster shell in Cyprus and is named after Aphros, the Greek word for sea foam. She was young and beautiful, unlike the Neolithic fertility goddesses. She was also less powerful. The powers of the omnipotent mother goddess were split among the many Greek and Roman goddess. The goddess Tykhe represented fertility and good fortune. Hekate was the goddess of death and night. She was later known as the doorkeeper of Hades.
When the Byzantines adopted monotheism, the goddess disappeared, only to be replaced by the Virgin Mary.
But, since Islam prohibits religious iconography, the goddess or female saint has no place in the religion.

Güzeller güzeli Aphrodite
Anadolu'nun aşk ve güzellik tanrıçası, güzeller güzeli Aphrodite, Artemis gibi hırçın ve bekaret düşkünlüğü yerine, kadınlığı ve doğurganlığı ile ön plandaydı. Yüzünde utangaç bir ifade ile başı aşağı doğru eğilmiş tanrıçanın aslında ne kadar işveli ve cilveli olduğunu bilmeyen yoktu. Sanatçısı biraz daha edepli betimlemişti tanrıçayı. Kıbrıs'ta bir istiridye içinde doğan Aphrodite, Yunanca Aphros (deniz köpüğü) kelimesinden almıştı ismini. Bembeyaz mermerden kusursuz bir vücudu vardı tanrıçanın. Yazımızın başındaki Neolitik tanrıçayla kıyaslanmayacak kadar genç ve güzeldi. Aradan binlerce yıl geçmişti çünkü. Ancak Aphrodite, Neolitik dönemin Ana Tanrıçası kadar her şeye hâkim ve güçlü değildi.
İlk dönemlerin her şeye hâkim ana tanrıça figürü, özellikleri Yunan ve Roma dönemlerinde bölünmüştü tanrıçalar arasında. Kimi koruyucu, kimi doğurgan, kimi şans ve iyi kader sağlıyordu insanlığa. Artık bereket ve iyi kaderi, tanrıça Tykhe sağlamaktaydı. Ölüm ise gecelerin ve öteki dünyanın karanlık yolunu aydınlatan Hekate ile anılır olmuştu. Zamanla ölülerin yöneticisi ve yeraltı dünyası Hades'in kapı anahtarının bekçisi olarak anılmaya başlandı. Bizans döneminde tek tanrılı dine geçildiğinden tanrıça kavramı kalktı ama tanrı anası sıfatıyla Meryem Ana, inanç dünyasındaki yerini aldı. İslamiyet'te imgelere dayanan bir dini ikonografya söz konusu olmadığından kadın tanrıça, tanrı anası, azize gibi kimliklere bürünmedi.

1100-year-old temple

Made up of over 13,000 islands, Indonesia is the largest archipelago in the world. The temple of Borobudur is located in the middle of the main island of Java. This massive Buddhist temple dates back to 842. Although it may not be one of the Seven Wonders of the Ancient World, it is a truly wondrous sight. The temple is set on a small natural rise and is shaped like a ziggurat with a rectangular base. The temple has 10 levels-each level representing a stage in the process of reaching nirvana. Originally, the temple was painted with garish colours that would have made its carved figures seem even more vibrant. Nevertheless, it remains deeply moving and beautiful, albeit in its rather faded glory. The best time (though also the most crowded) to visit is at sunrise and sunset.

See www.baliintaran.com.

The three graces of the Aegean

In his famous writings, Herodotus describes the unparalleled beauties of Ionia. He waxes lyrical about its gorgeous sky and matchless climate. Today, the region once known as Ionia covers the area from Izmir Foca to Aydın Soke. It is just as stunning now as it was in ancient times. Perhaps the most beautiful ancient settlement on the western shore of Anatolia is Priene. Located at the foot of the Samsun (Mykale) Mountain, the city has a spectacular view of the Meander Delta and the Aegean Sea.

Rich as Croesus

Although Priene was a small city, it played an important role in the Ionian League. Firstly, it was home to Panionion, the annual religious meeting place of the league. Secondly, Bias-one of the seven sages of antiquity-came from Priene. Bias is most celebrated for saying that "Wisdom should be cherished as a means of travelling from youth to old age, for it is more lasting than any other possession". Bias also features in a legend about King Croeses. Having extorted regular payments from the Ionian cities on the mainland, Croesus decided to deploy warships against the Ionian islands. Bias misled Croesus into believing that the Ionians were preparing 10,000 horses for a raid on Sardis. Croesus was pleased since the Lydians would probably triumph in a land battle. Bias astutely pointed out that the Ionians were superior fighters by sea, and would thus triumph if the Lydians attacked with their warships. Croesus was so impressed by Bias?s logic that he gave up the idea of attacking the islands.

Fate dictated by water

When it was established in 350BC, Priene was on the shore of the Aegean and near to the islands, making it an ideal centre of trade. However, the shore was gradually silted up by alluvium carried by the Meander River. By the 13th century, the city was deserted. Priene was designed by the renowned city planner Hippodamos on a grid pattern. The Temple of Athena with its restored columns is still an imposing structure, acting as a doorway between the Samsun Mountain behind it and the infinite vista of the sea stretching out in front. The requisite amphitheatre was built in the 3rd century BC and seated 5000 people. The front row has 5 seats that were reserved for the leading figures of the city. Plus, there is an altar where sacrifices were made to Dionysus-god of wine and theatre-before a performance. The square holes were used to hold up tents that protected the audience from the rain or beating sun.

How to get there

Take the Izmir, Selcuk,Soke road. After Soke, turn at the Priene sign. Priene is 25km away. Doganbey and Karine are 10km apart up the same road. Minibuses from Soke go to Gullubahce, near Priene. No public transport to Doganbey and Karine.

Where to stay

Gullubahce has a few pensions, but there are many options in Selcuk, Soke, Didim and Akbuk--near enough for a day trip.

Where to eat

Try the Karine Shore Restaurant. Hakan Bingol. 0533 312 99 47-0535 480 79 64.

Shining star of the Aegean

Cesme is deservedly popular as a tourist destination. Formerly known as Kyssus, it was named Cesme (spring) by Aegean fishermen after its fresh water springs. Cesme has a good harbour and is near Sakiz and other islands. It used to be a commercial port and was home to the Genoese in the 13th and 14th centuries. As Izmir's importance grew in the 17th century, Cesme's waned.

Çeşme bugünkü adını geçmişte Egeli denizcilerin su temin ettikleri çeşmelerinden alıyor. Su kaynaklarının bolluğu ve korunaklı limanı nedeniyle çağlar boyu denizcilerin uğrak yeri olan Çeşme, Sakız ve çevresindeki adalara Anadolu'daki en yakın nokta olduğundan, ticari alanda da yakın tarihe kadar önemini koruyabilmiş

Yachts replaced galleons

The population shrank during population exchange of 1923, but tourists swiftly replaced them. Today, the galleons from Mediterranean and Aegean countries that used to fill the port in the past have been replaced by yachts. Cesme's biggest draw is its huge options it offers, from accommodation to entertainment to food.

Geçmişte, Çeşme limanında Akdeniz ve Ege ülkelerinden gelen kalyonlar demirlerken günümüzde aynı ülkelerden gelen yatlar onların yerini almış. Çeşme'nin en önemli avantajı her konuda çok fazla alternatif bulunuyor olması. Ev pansiyonlarından beş yıldızlı otellere kadar her bütçeye uygun konaklama olanağı var. Aynı şekilde yemek konusunda da seçenek bol.

Cesme's castle and houses

So, what can you do in Cesme Enjoy a day at Cesme castle, dating to 1508 and badly damaged in the 1770 Ottoman-Russian war. Recently restored, it also houses the archeological museum. Wander the streets and look at Cesme's few remaining traditional houses as well as the 18th century Ayios Haralambos Church which acts as a cultural centre today. See the caravanserai dating from 1529 built by Sultan Suleyman the Magnificent.

Çeşme Kalesi merkezde gezilecek yerlerin başında geliyor. II. Beyazıt zamanında, 1508 yılında Aydın Valisi Mir Haydar tarafından Mimar Ahmet Oğlu Mehmet'e yaptırılmış olan kale, 1770 yılındaki Osmanlı-Rus Savaşı sırasında büyük hasar görmüş. Çeşme'deki bir diğer önemli yapı ise 1529 yılında Kanuni Sultan Süleyman tarafından yaptırılan iki katlı kervansaray..

Alacati, Ilica, sifne Springs and Ildiri

Near Cesme, you can also surf, visit ancient cities, relax in springs, head to the beach, explore and island or unwind in a quiet bay. The best island tour is to the uninhabited Esek (donkey) Island. When Cesme became industrialised, its donkeys were set out to pasture here. 7km from Cesme, AlaCatı is an architecturally beautiful spot with great surfing. Surfing schools for beginners are open year round. 5km away is Ilıca with its 2km beach. sifne has has curative springs and mud baths. Nearby Ildırı is a lovely village with stone houses and the ruins of the city of Erythrai. It is especially beautiful at sunset.

Her sabah limandan kalkıp çevredeki adalara tur yapan teknelerin uğradığı adalar içinde kuşkusuz en ilginç olanı Eşek Adası. Çeşme'ye 7 kilometre mesafedeki Alaçatı gerek bozulmamış mimari dokusuyla, gerekse dünyanın sayılı sörf merkezlerinden biri olma özelliğiyle mutlaka görülmesi gereken yerleşimlerin başında geliyor. Küçük adalarla kaplı sevimli bir koyun kenarına kurulmuş olan Ildırı gün batımlarında kızıla boyanan taş evleri ve antik Erythrai kentinin kalıntılarıyla özellikle akşam üstleri nefis görünüyor.

How to get there

Shining star of the Aegean

THY: daily direct from Ankara and Istanbul to Izmir. Tel: 4440849. Taxi to uCkuyular. Half hourly buses to Cesme. Ulusoy and Varan: buses to Cesme. Ulusoy İstanbul Tel: 0212-658 30 00, Ankara Tel: 0312-444 18 88. İstanbul Varan Tel: 0212-658 02 77; Ankara Tel: 0312-287 12 12.

Where to stay

Altın Yunus: Turkey's first holiday village. Tel: 0232-723 12 50 www.altinyunus.com.tr Sheraton Cesme Hotel Resort&Spa: 5 star. Beach and spa. Tel: 0232-723 12 40 www.sheratoncesme.com Suzer Paradise: Tel: 0232-716 97 74 www.suzerparadise.com Otel Erythrai: View of Ildırı Bay. Tel:0232-725 15 00 www.otelerythrai.com.tr Babaylon Otel: 4 star. Tel: 0232-722 13 87. www.babylon.com Tas Otel: Restored AlaCatı house. Tel: 0232-716 77 72. www.tasotel.com Grand Hotel Ontur: www.onturcesme.com

What to eat and where

Verona Restaurant: Turkish food. İnönu Mah. İnkilap Cad. No: 6.Tel: 0232-712 93 76. Monte Cristo Beer&Steak House: Meat dishes and salads. İnkilap Cad. 3047 Sok. No:1. Tel: 0232-712 10 86. Wine Plaza Bar: Italian food. Turkish and Italian wine. Until 04.00. İnkilap Cad. No:27 Tel: 0232-712 09 58. Ristorante Mario Plaza: Italian and Med food. Swim at their Club En Velo bar and club. Until 04.00. Akgun Sok. No:26 Dalyan. Tel: 0232- 724 80 00. >b>Dalyan Restaurant: Excellent seafood. Dalyan Koy. Tel: 0232-724 70 45. Paparazzi: Popular venue. Until 04.00. Sakar Mah. No:11, Ayayorgi. Joy-Kemik Beach Club: Snack bar, beach and sushi. Weekend parties. Cark Mevkii. Alacati: Tel: 0232-716 83 00.

A day of fun in Mexico

Hollywood movies give the impression that Mexico is populated by men with bushy moustaches wearing sombreros. But Mexico has a lot more to offer than clichés.

Catholic Mexicans

History is made visible in Mexico. Most Mexican cities feature Mayan and Aztec ruins. One hour from the capital, the ancient city of Teotihuacan is worth a visit. After the Mayan and Aztec eras, Mexico was occupied by the Spanish for 300 years, up until the 1800s. As a result, most Mexicans are Catholics. Mexico boasts some stunning Spanish architecture. The cities of Morelia and Guanajuato are UNESCO World Heritage Cities. Morelia is a calm town with lovely two-story Spanish-style houses made from local stone, a stunning cathedral and a verdant square. The towns of Guanajuato and Dolores Hidalgo are synonymous with the struggle to liberate Mexico from the Spaniards. Guanajuato became wealthy during the Spanish occupation due to its rich veins of silver. The magnificent Teatro Juarez and subterranean main street are of particular note.

Meksika'nın birçok şehri ve bölgesi Aztek ve Maya uygarlıklarının tarihi eserleri ve antik şehirleriyle dolu. Başkente bir saat mesafedeki Teotihuacan antik Aztek şehri, buna hoş bir örnek. Aztek ve Maya devirlerinden sonra Meksika, 300 yıl kadar süreyle, 1800'lü yıllara kadar İspanyol sömürgesi altında yaşamış. Meksikalılar bu dönemde İspanya kilisesinin kampanyası sonucu çoğunlukla katolik dinine bağlanmışlar. Michoacan eyaletindeki Morelia ve Guanajuato eyaletindeki aynı adlı kasaba, sömürge devrinin özelliklerini ve mimarisini öyle güzel korumuşlar ki, UNESCO bu iki kasabayı tarihi koruma alanı ilan etmiş. Son derece şık ve kırmızı kadifeler ve oymalarla kaplı Teatro Juarez tiyatrosu ve yeraltındaki eski madenlerden yapılmış sokakları bu dönemlerden örnekler.

A warm welcome

Mexico's glorious history is equalled by its natural beauty. With its blue waters and sandy beaches, the resort of Cancun on the southern Yucatan peninsula is the most popular summer destination. Once a sleepy resort, its beach is now lined with 5-star hotels. Tourists spend the day sun tanning or sightseeing. The nearby Mayan cities of Tulum and Chitchen-Itza are worth seeing. At night, tourists head to the bars. Senor Frog is a particular favourite. Other popular summer resorts include Acapulco, Puerto Vallarta and Los Cabos.The Mexican cuisine is as hot and spicy as its nightlife. Try mole, a special sauce made of 40 different spices. The most popular dishes are tacos, enchiladas, pollo con mole and tamales. In some regions, live insects, crickets and worms are eaten!

Meksika'nın tarihi gibi, deniz tatili imkanları da son derece zengin ve çekici. Meksika'nın en popüler tatil yeri Cancun! Meksika'nın güneyindeki Yukatan yarımadasındaki bu kasaba, lüks ve eğlenceyi bir kumsalda birleştirmiş. Tulum ve Chitchen-Itza Maya antik şehirleri gerçekten görülmeye değer. Akşamları ise bütün barlar doluveriyor. Özellikle Senor Frog (Bay Kurbağa) denilen bar, önündeki uzun sıralarla ünlü. Acapulco, Puerto Vallarta ve Los Cabos Meksika'nın diğer meşhur sahil tatil merkezleri arasında.

A picnic on the river

Mexicans love the good life. They are artistic people who enjoy drinking, eating, dancing and music. Here, it isn't considered rude to be late. In fact, being late is the norm! We have Mexico to thank for Mariachi and Salsa music and dancing. Mexico also has beautiful local crafts and has produced many famous artists. The famous Mexican painter Diego Rivera was born in Guanajuato. His works capture the independent, colourful spirit and troubled history of the country. Don't leave the capital without having had a picnic on the Xochimilco River. Sip a bottle of Corona beer and munch on some spicy treats as you float down the river accompanied by Mariachi musicians.

Meksikalı içmeyi ve eğlenmeyi seven, misafirperver, sanatkar, neşeli ve biraz da vurdum duymaz. Meksikalı'nın renkli karakteri el sanatlarında, ülke sanatçılarının resimlerindeki canlı renklerde ve Mariachi (Mariyaçi) ya da Salsa denilen hareketli Latin müzikleri ve danslarında dışarı yansıyor. Diego'nun resimleri sanki bir tabloda Meksika'yı özetliyor, canlı renkleri ve konularıyla bağımsız ve renkli karakterini ve zorlu tarihini anlatıyordu.

Mexico Guide

Climate: Mexico has a temperate climate. Even in winter, the temperature never falls below 5-6 Celsius in Central Mexico. Even if its hits 30 degrees, the low humidity makes it bearable. It rains every day in June and July. In Cancun, it is 25 degrees year round.

Visas: Turkish citizens need a visa. Ankara Embassy Tel: 0312-441 94 24. Istanbul Honorary Consulate Tel: 0212-227 35 00.

Language: A dialect of Spanish with its own accent. Currency 1 USD varies between 10-11 Mexican pesos.

How to get there: The easiest way to travel is with KLM. KLM flies daily from Istanbul to Mexico via Amsterdam. The return fare is 814 USD+120 USD (tax). Tel: 0212-230 03 11. Paragon Tourism organises private tours. Tel: 0212-227 35 00. www.paragontur.com.tr

Where to stay: In the capital city, the Four Seasons, Nikko and Presidente Intercontinental (all from 160 USD) are in the chic shopping district of Colonia Polanco. In Guanajuato, the Posada Carmina (100-115 USD) and Casa de Don Quixote (60 USD) are comfortable hotels near the city centre. The best and most expensive hotels in Morelia are the Hotel Virrey de Mendoza (70-170 USD) and Hotel Villa Montana (250 USD) with its stunning bird's eye view of the city.

Where to eat: Guanajuato: Truco 7 is very reasonably priced and offers a number of prix fix menus at lunchtime. Morelia: Cenaduria Lupita has an open buffet that features a variety of local specialities in a comfortable atmosphere. La Casa del Portal is located in the town square and is decorated with handcrafts and antiques. Cancun: Tequilaria is the perfect place to try different kinds of tequila.

What to buy: Mexico is famous for its handcrafts and tequila. Don Julio, Corralejo and Tequila Herradura are the best brand names for tequila. Alebrije are carved and hand painted depictions of whimsical creatures inspired by dreams and Latin American folklore. The state of Michoacan is known for its painted masks and ceramic figures. You can find plenty of inexpensive copper and silver items.